​

• มนุษย์เป็นเผ่าพันธุ์ที่มีประสาทการรับรู้รสชาติที่เป็นกลางที่สุด มีความสามารถในการประกอบอาหารให้ออกมา 'รสชาติเยี่ยม' มากกว่าเผ่าพันธุ์อื่น รวมถึงมีแนวคิดการถนอมอาหารหลากหลายวิธี  ให้ความใส่ใจในการสงวนคุณค่าทางโภชนาการ แต่ถึงอย่างนั้นเผ่าพันธุ์อื่นก็สามารถฝึกฝนการทำอาหารได้เช่นกัน แค่อาจต้องใช้เวลาปรับตัวให้คุ้นชินกับรสชาติอาหารทางสังคม

• เมื่อแอนเธอเรี่ยนอยู่รวมกันจะค่อนข้างติดการสัมผัสทางกาย ไม่ว่าจะสัมผัสมือ ยืนชิด กอด หรือหางเกี่ยว แอนเธอเรี่ยนจะรู้สึกพอใจมากเวลาได้รับสัมผัสในจุดที่สร้างความสบายใจเช่น ลูบหัว สัมผัสมือ หรือกระทั่งขบกัดในหมู่เพื่อนฝูง อย่างไรก็ตามไม่ใช่แอนเธอเรี่ยนทุกตนจะยินยอมให้สัมผัสทางกายโดยง่าย ๆ ขึ้นอยู่กับอุปนิสัย และความสบายใจส่วนตัว

• แอนเธอเรี่ยนมีฆานประสาท หรือ ประสาทรับกลิ่นที่ยอดเยี่ยม สามารถควบคุมขอบเขตของการรับกลิ่นหรือมุ่งเน้นไปที่เป้าหมายเพื่อการติดตาม รวมถึงการเฝ้าระวัง แต่เมื่อต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีกลิ่นไม่พึงประสงค์รุนแรงอาจทำให้หน้ามืดได้

• แอนเธอเรี่ยนชื่นชอบอาหารประเภทเนื้อเป็นพิเศษ หากมีผู้ไม่หวังดีนำยาพิษมาใส่ในเมนูเนื้อ แอนเธอเรี่ยนสามารถแยกแยะได้อาหารเมนูในมีพิษ แต่ขณะเดียวกันก็ต้องยับยั้งปาดน้ำลายไม่ให้เผลอกินอาหารเหล่านั้นทั้งที่รู้ว่ามียาพิษก็ตาม

• ในสังคมของแอนเธอเรี่ยน หากเคยขัดแย้งรุนแรงกับใครแล้วจะตั้งแง่แยกพวกกันอย่างชัดเจน แม้ไม่ถึงขั้นทำลายอีกฝ่ายให้ตาย แต่ทางใครทางมันดีที่สุด หรือถ้ามีเหตุให้ต้องเดินทางร่วมกัน หรือทำภารกิจเดียวกันจะแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ชอบหน้ากัน 'แต่' ใช่ว่าจะร่วมมือกันไม่ได้

• แอนเธอเรี่ยนบางส่วนติดนิสัยพกของชิ้นเล็ก ๆ ไว้ข้างกาย อาจเป็นของสำคัญในวัยเด็ก หรือของที่ถูกใจอย่างไม่ทราบสาเหตุ สามารถพบเห็นแอนเธอเรี่ยนพกตุ๊กตาไม้ มีดเก่า ม้าหมากรุก กำไลเชือกที่ไม่เข้ากับภาพลักษณ์ และแอนเธอเรี่ยนจะไม่ยอมให้ใครสัมผัสมันนอกจากคู่ชีวิตหรือผู้ที่วางใจจริง ๆ โปรดเคารพพื้นที่ปลอดภัยนี้

•  เวเดอร์มีความทรงจำที่ดีมาก แม้จะถูกผลกระทบจากเวทมนตร์หรือได้รับข่าวลวงมาสร้างความเข้าใจผิด เวเดอร์จะสามารถแยกแยะจัดการข้อมูลเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย รวมถึงสามารถแยกอารมณ์กับความคิดออกจากกัน จนภาพลักษณ์ภายนอกดูเหมือนพวกไร้อารมณ์ เลือดเย็น แต่เวเดอร์มองว่ามัน 'รวดเร็ว' ทีจะจัดการปัญหา รวมถึงเตรียมรับมือกับสถานการณ์ต่อไป แน่นอนว่าเวเดอร์ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ที่ไร้อารมณ์ พวกเขามีอารมณ์ครบถ้วนเพียงแต่แสดงออกน้อย บางส่วนไม่เข้าใจอารมณ์ที่ซับซ้อนจนไม่รู้จะแสดงออกยังไง พลังงานน้อยแบบไม่อยากเปลืองแรงตอบโต้กิจกรรมส่วนรวม

• เวเดอร์จะมี 'ขนนกพิเศษ' หลบซ่อนอยู่ในปีก มีแค่ตัวเองเท่านั้นที่รู้ว่าอยู่ตรงไหน หลีกเลี่ยงจะเปิดเผย ขนนกพิเศษเต็มไปด้วยพลังเวทของผู้เป็นเจ้าของ มีความสำคัญและละเอียดอ่อนคล้ายกับเกล็ดย้อน หากใครเผลอไปสัมผัสเข้าจะถูกเวเดอร์โกรธอย่างมาก

• มีนักล่า นักสะสมของวิเศษ หรือโจรบางส่วนที่ชื่นชอบการตามเก็บขนพิเศษของเวเดอร์ มันมีราคาสูงมากในตลาดมืด เป็นวัตถุดิบทดลองเวทมนตร์และทำยา เวเดอร์ที่ถูกแย่งขนนกพิเศษไปจะอ่อนแอลงอย่างมาก อ่อนไหว หวาดระแวงเข้าขั้นวิตกกังวล แต่ถึงอย่างนั้นขนนกสามารถงอกใหม่ได้โดยใช้เวลานานหลายสิบปี

• เวเดอร์ค่อนข้างกินน้อย และเลือกกิน บางตนยอมอดดีกว่ากินของที่ไม่อร่อย 

• เวเดอร์มักมีงานอดิเรกสะสมอัญมณีหรือเครื่องประดับเล็ก ๆ น้อย บ่อยครั้งที่พวกเวเดอร์ที่ประกอบอาชีพหัวขโมยจะต้องตาเครื่องเพชรราคาแพงของพวกขุนนาง หน้ามืดเสี่ยงตามงัดแงะบ้านเพื่อต่างหูคู่หนึ่ง 

• เวเดอร์มีความมุมมองที่เป็นกลางอย่างมาก แม้จะทำงานในตลาดมืดก็ไม่ได้เห็นอกเห็นใจหรือโหดร้ายไปซะทุกอย่าง เวเดอร์ยืนอยู่บนพื้นฐานสิ่งที่เป็นอยู่ สิ่งที่ควรทำ และวิเคราะห์สถานการณ์จากความเป็นจริง แม้กระทั่งการหักหลังพวกพ้อง หากมันทำให้ภารกิจสำเร็จหรือตัวเอง 'รู้สึก' ว่ามันเหมาะสมที่สุดแล้วก็ยอมทำ แม้จะสูญเสียมิตร หรือเสียใจมากแค่ไหนก็ตาม

• ขนนกของเวเดอร์หลุดแล้วงอกใหม่ได้ แต่ถ้าถูกตัดปีกจะไม่สามารถงอกปีกขึ้นใหม่ได้ เวเดอร์ตนไหนที่ถูกตัดปีกจนเหลือข้างเดียวมักเป็นเวเดอร์ที่เคยถูกขายเป็นทาสมาก่อน

• ในยุคสมัยปัจจุบันเอลฟ์ไม่ได้เป็นเผ่าพันธุ์ที่ถูกกฎสังคมกำหนดให้ต้องอยู่ห่างจากเผ่าพันธุ์อื่น มีเอลฟ์จำนวนไม่น้อยที่อาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์ เป็นมิตรขึ้นโดยคงความถือตัวอย่างชัดเจน ผู้คนอาจต้องใช้ความเข้าใจลักษณะนิสัยเอลฟ์พอสมควรเพื่อไม่ให้เกิดการเข้าใจผิด 

• เอลฟ์ให้ความร่วมมือกับพวกที่ให้ความสำคัญกับธรรมชาติมากกว่า

• ตามหอตำรามักพบเอลฟ์นั่งสิงกองงานวิจัยโดยไม่สูญเสียความสง่างาม แม้จะอดนอนมาหลายวันก็ตาม

• มีข่าวลือว่าหากเอาโคมไฟแห่งนาคายัคสีขาวไปส่องร่างของเอลฟ์ เอลฟ์ตนนั้นจะเรืองแสงขึ้น (ไม่เป็นความจริง อย่าหาทำ อาจถูกลูกธนูปักอกได้)

• เผ่าเอลฟ์ค่อนข้างถือตัวและไม่ไว้ใจใครง่าย ๆ แต่ขณะเดียกวันก็รักพวกพ้องมาก ออกตัวปกป้องผู้ที่อ่อนแอกว่า นิสัยตรงกับการแสดงออก ไม่ค่อยมีเจตนาซับซ้อน รู้สึกแบบไหนก็แสดงออกไม่มีปิดบัง เพียงแต่แสดงออกไม่โผงผางเท่ามนุษย์หรือแอนเธอเรี่ยน

• เอลฟ์เป็นเผ่าพันธุ์ที่เสี่ยงต่อการถูกจับไปค้าขายเป็นทาสมากที่สุด ด้วยความงดงามอย่างชนชั้นสูงทั้งชายและหญิง เป็นที่ต้องตาจากเหล่าขุนนางชั่วที่ชอบกังขังเอลฟ์ไว้ในพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้นในสายตาคนหมู่มาก การค้าทาสเป็นสิ่งที่เลวร้ายเสมอ จึงไม่มีการป่าวประกาศหรือค้าขายได้โดยไม่มีความผิด

• ไม่ค่อยคบค้าสมาคมกับเวเดอร์ แต่มีอย่างหนึ่งที่ความเห็นตรงกันคือ ความจุกจิกเรื่องอาหารการกิน พร้อมพากันเตะหม้อล้มถ้าอาหารมันดูมีพิษ

• เอลฟ์มักมีความถนัดในเรื่องงานฝีมือ งานแกะสลัก ถักผ้า ปักลาย สานตะกร้า หรือประดิษฐ์ของใช้จากวัตถุดิบที่มี เพื่องานอดิเรก เพื่อสร้างกับดัก หรือทำเพื่อความสบายใจ

• แม้ว่าโลกภายนอกจะเข้าใจว่าแวมไพร์มีอายุยืนยาวเป็นอมตะ แต่แท้จริงแล้วแวมไพร์มีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 600-800 ปี หลังจากมีอายุ 600-700 ปีร่างกายจะเริ่มขยับตัวได้ยาก เชื่องช้าลง ค่อย ๆ สูญเสียพลัง โรยราลงโดยมีเวลาก่อนกลับคืนสู่ผืนดินประมาณ 100 ปี เว้นแต่จะถูกฆ่าตายก่อนหน้านั้น

• แวมไพร์ 'ต้อง' ดื่มเลือดถึงจะอิ่ม คล้ายกับดื่มกินพลังชีวิตเพื่ออุดรอยรั่วในตัวที่แทบจะไร้ชีวิต (เปรียบเปรย) การรับรู้รสชาติของแวมไพร์เข้าขั้นแย่ ไม่สามารถกินอาหารปกติได้ รสชาติคล้ายกับเคี้ยวยาง หากไม่ได้ฝึกกินอาหารมนุษย์มาก่อนอาจอาเจียนได้ เลือดมนุษย์กับสัตว์ไม่ต่างกันมาก แต่โดยพื้นฐานด้านนิสัยของเผ่าแล้ว แวมไพร์ไม่นิยมกินดื่มเลือดสัตว์เท่าไหร่ มีความต้องการกดข่มเผ่าพันธุ์อื่นมากกว่าเลยมักสนใจเหยื่อเผ่าอื่นแบบเป็น ๆ หรือตามความชอบส่วนตัว 

• ในเรื่องอาหารการกิน ผีดิบแวมไพร์บางตนอาจมีลิ้นรับรสผลไม้บางประเภทได้เมื่ออยู่ในร่างค้างคาว ดังนั้นผลไม้บางชนิดอาจช่วยยับยั้งอาการกระหายเลือดได้ในระดับหนึ่ง แต่ไม่ถึงขั้นท้องอิ่ม เช่น กล้วย ส้ม แอปเปิ้ล เบอร์รี่ องุ่น 

• โดยพื้นฐานแล้วแวมไพร์ทุกตนสามารถกลายร่างเป็นค้างคาวได้ บินได้ (ไม่มีปีกงอกจากหลังในร่างมนุษย์) ใช้เวทมนตร์ลวงตา(ระดับต่ำ) สะกดจิตเหยื่อ(ระดับต่ำ) หูดีเป็นพิเศษ น้ำลายมีฤทธิ์ยาชาและสมานบาดแผลขนาดเล็กได้

• เวทมนตร์ทุกชนิดสามารถฝึกฝนให้เก่งขึ้นได้ ขึ้นอยู่กับการฝึกฝน ร่างกาย ความชำนาญการใช้ แต่สำหรับตัวละครของผู้เล่นจะถูกจำกัดความสามารถให้มากสุดได้แค่ระดับกลางถึงระดับเกือบเลื่อนขั้น

• ตัวอย่างความผิดที่ทำให้ต้องเข้าเรือนจำมีตั้งแต่ขโมยของ ลักลอบค้าคำสาป ทำลายตำรางานวิจัย ฆ่าคนอย่างโจ่งแจ้ง ค้าทาส ข่มขืน ลอบสังหารบุคคลสำคัญ รวมถึงหมิ่นเบื้องสูง กระทั่งถูกป้ายสีให้เป็นแพะรับบาป ขุนนางบางเมืองก็ชอบสั่งขัง 'คนที่ดูมีปัญหา' เพื่อป้องกันการสร้างปัญหาหรือล้มล้างระบอบอำนาจตัวเอง

• ทั้งแอนเธอเรี่ยนและเวเดอร์ต่างเคยประสบปัญหาความกังวลเรื้อรังเรื่อง 'ขนร่วง' แวมไพร์ระแวงเรื่อง 'เขี้ยวผุ' ขณะที่เอลฟ์นั่งจิบชาสบาย ๆ ไม่ได้รับผลกระทบต่อภาพลักษณ์ใด ๆ

• หากต้องการทำบัตรผ่านเพื่อซื้อขายของในตลาดมืด แนะนำให้ติดต่อพ่อค้าข่าวหรือเวเดอร์ที่ไว้ใจได้

• คำเรียก 'ไก่นม' มีความเดียวกับคำว่าโสเภนี ทั้งชายและหญิง

• ทาเวิร์นส่วนมากมักมีการเปิดโต๊ะพนันอย่างเปิดเผย 

• ช่วงเทศกาลล่าสัตว์ทางกิลด์จะประกาศให้ผู้คนงดเข้าป่าชั่วคราว เนื่องจากขอบเขตของเทศกาลไม่ได้กำหนดชัดเจน อาจเกิดอุบัติเหตุกลางป่าลึกได้

• คอร์เป็นสิ่งที่สำคัญมาก ใช้เป็นตัวกลางในการยกระดับความสามารถ รวมถึงเป็นคลังเก็บของขนาดย่อม ไม่สามารถใช้งานคอร์ที่ไม่ใช่ของตนเองได้ คอร์ที่ไร้เจ้าของจะสูญเสียพลังและกลายเป็นปริซึมใส รูปร่างคงเดิม คอร์มีมูลค่าในตลาดมืดสูง ยิ่งสวยงามยิ่งราคาแพง แต่ส่วนใหญ่เป็นคอร์ของคนที่ตายแล้ว หากนักสะสมต้องการคอร์ที่มีสีสวยเป็นเอกลักษณ์ เจอสีที่ถูกใจ อาจต้องขังเจ้าของคอร์ไว้ด้วย… แบบยังมีชีวิต

​

​

​

​

​

​