top of page
Image by Dave Hoefler

หนองน้ำสีหมอกแห่งจอร์ก้า

จอร์ก้าไม่ใช่เมืองใหญ่ที่มีแหล่งท่องเที่ยวหรือสัญลักษณ์ดึงดูดให้เข้าชม เป็นเพียงหมู่บ้านขนาดใหญ่ที่ผู้คนต่างเข้าใจว่าเป็นจุดแวะพักระหว่างทาง บ้านว่างจำนวนมากมีไว้ให้นักผจญภัยเช่าอาศัยชั่วคราว นักผจญภัยที่ไม่สามารถเดินทางผ่านหมอกได้มักจะแวะพักในหมู่บ้าน เฝ้ารอจนกว่าหมอกจะจางลง

ดันเจี้ยนหมอกลวงตาเคลื่อนผ่านจอร์ก้าไปแล้ว อุณหภูมิรอบหมู่บ้านเพิ่มขึ้น หมอกลดน้อยลง โดยปกติแล้วดันเจี้ยนมักปรากฏขึ้นอย่างเป็นปริศนา คาดเดาได้ยาก มีการเปลี่ยนแปลงและบิดเบือนเวลาอยู่เสมอ แต่ถึงอย่างนั้นในเวลาหลายร้อยปีที่ผ่านมาก็ได้มีเหล่านักวิจัยที่ทำการแก้ไขปริศนา ศึกษาการเคลื่อนไหวของดันเจี้ยนต่าง ๆ มาอย่างยาวนาน งานวิจัยหลายชิ้นบ่งชี้ว่า เกือบทุกดันเจี้ยนมีการเคลื่อนไหวแบบเป็นระบบ มีแบบแผน ตามสถิติที่พบได้ในแต่ละปี ยกเว้นดันเจี้ยนขนาดใหญ่ที่มีลักษณะตามภูมิประเทศแถบนั้นเช่น ดันเจี้ยนสุสานทะเลทรายที่อยู่ใต้เทือกเขาอังเคทเท่านั้น ดันเจี้ยนวิหารใต้น้ำคาดาห์ที่เป็นที่อยู่ของเทพเจ้าตามความเชื่อ หรือดันเจี้ยนหมู่บ้านหิมะบาริคที่ต้องมีพายุหิมะตลอดเวลา งานวิจัยทั้งหลายมีประโยชน์มากในการเตรียมตัวก่อนเข้าดันเจี้ยน ทั้งยังช่วยให้หลีกเลี่ยงการพบเจอดันเจี้ยนอันตราย สร้างทางเลือกว่าจะเข้าไปเสี่ยงหรือรอการปรากฏของดันเจี้ยนถัดไป เป็นระบบระเบียบราวกับถูกจัดวางบนหน้ากระดาน

พื้นที่หนองน้ำภายในดันเจี้ยนนั้นไม่ต่างจากภายนอก เพียงแต่อันตรายและมีสิ่งที่คาดเดาไม่ได้รอคอยอยู่เสมอ ทั้งกับดัก ทั้งสัตว์ประหลาด ปริศนา สิ่งหลอกลวง น้อยมากที่มีคนเข้าไปแล้วจะปลอดภัยกลับมา บ้างเสียสติจากภาพลวงตา บ้างก็ติดโรคระบาดจากการสูดดมไอหมอก บ้างไม่เชื่อว่าตนได้ออกจากดันเจี้ยนแล้วจริง ๆ แถมบาดแผลที่ได้รับจากดันเจี้ยนมักหายช้าเสมอ เป็นโอกาสดีของเหล่าโจรที่มักเข้าปล้นผู้ที่เพิ่งออกจากดันเจี้ยนมาหมาด ๆ

มีเรื่องแปลกประหลาดเกิดขึ้นในวาร์นเฮมอยู่เสมอ สงครามระหว่างผู้วิเศษแวมไพร์ถูกยกระดับความรุนแรงเป็นสงครามระหว่างกิลด์และผู้ต่อต้านเรียบร้อย นิฟล์เฮมถูกทำลายย่อยยับจนกลายเป็นสนามรบที่ไม่มีใครคิดย่างกรายเข้าไปใกล้ อัลจาร์รานาห์ดินแดนของผู้วิเศษเปิดการใช้งานกำแพงเวทมนตร์แน่นหนา อนึ่งเพื่อปกป้องหอตำราที่เป็นศูนย์รวมงานวิจัยและคลังความรู้ของวาร์นเฮม แต่ก่อนหน้านั้นมีกองเกวียนมากมายทยอยเดินทางออกจากที่นั่น ข่าวลือแว่วตามสายลมมาว่าจะมีการปิดประเทศในเร็ว ๆ นี้

แม้จอร์ก้าจะอยู่ไม่ไกลจากพื้นที่สงคราม แต่ก็ได้รับผลกระทบน้อยมาก ไม่ว่าจะเรื่องผู้คนอพยพหรือถูกฉวยโอกาสบุกปล้นจากกองโจร นอกจากหมอกที่จางลงเล็กน้อยเพราะไร้ดันเจี้ยนปกคลุม วิถีชีวิตชาวบ้านก็ดำเนินไปตามปกติ เว้นแต่ว่ามีกลุ่มคนที่เรียกตัวเองว่า 'มือปราบ' เข้ามาจับจองพื้นที่ทางทิศใต้ของหมู่บ้าน กลุ่มคนเหล่านั้นมักสวมชุดสีขาวขอบทองโดดเด่น มองผ่าน ๆ ไม่ต่างจากนักบวช มีหลากหลายเผ่าพันธุ์ มากฝีมือ กลุ่มมือปราบอ้างว่าพวกตนออกเดินทางมาตามหาผู้ป่วยเป็นโรคระบาดเพื่อให้ความช่วยเหลือ ชาวบ้านส่วนหนึ่งเชื่อ ส่วนหนึ่งไม่เชื่อ และบางส่วนเลือกจะไม่สนใจ ดูจากอาวุธและกลิ่นอายที่เป็นอันตราย มือปราบเหล่านี้มีเป้าหมายในการตาม 'ล่า' มากกว่าช่วยอย่างแน่นอน

จดหมายถึงผู้ที่ความทรงจำขาดหาย

ถึง ผู้ที่ความทรงจำขาดหาย

สิ่งที่จะได้อ่านต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง ที่ถ้าเกิดอ่านข้ามไปแม้แต่นิดเดียวก็อาจทำให้สบสันได้ ต้องขอโทษที่ก่อนหน้านี้ฉันไม่สามารถบอกอะไรแก่พวกคุณได้ ข้อมูลมันทับซ้อนเกินไป ฉันต้องใช้เวลาจัดการและเรียบเรียงเพื่อหาคำอธิบายให้พวกคุณเข้าใจได้ง่ายที่สุด

ฉัน

*ข้อความถูกขีดฆ่าทับในภายหลัง* 

*ข้อความถูกขีดฆ่าทับในภายหลัง*

ครั้งนี้ฉันมีเวลาเขียนจดหมายแค่ฉบับเดียวเท่านั้น ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้รับจดหมาย คุณต้องสัญญากับฉันว่าจะนำส่งเนื้อหาในจดหมายฉบับนี้ให้ 'ทุกคน' ได้อ่าน แค่คนที่มีตราประทับคอสมอสดำ คนที่ผ่านเหตุการณ์วุ่นวายที่วานาไฮม์ คนที่เพิ่งสัมผัสหมอกในดันเจี้ยนลวงตา แค่พวกคุณทั้งยี่สิบคนเท่านั้น

ขอสาบานด้วยจิตวิญญาณที่หลงเหลือว่าเนื้อหาต่อไปนี้เป็นความจริงทุกประการ

มันอาจฟังดูเหลือเชื่อและไร้สาระในตอนแรก แต่ขอให้ลองเปิดใจอ่านมันจนจบ

เริ่มด้วยปัญหาเกี่ยวกับความทรงจำ ไม่ต้องห่วงพวกคุณไม่ได้ป่วยเป็นโรคความทรงจำสูญหายอย่างที่เข้าใจ ความจริงแล้วมันร้ายแรงกว่านั้นมาก เอาล่ะ ความทรงจำระยะยาวของพวกคุณส่วนหนึ่งถูกสร้างขึ้นมา ไม่ได้หมายถึงนิสัยหรือภาวะที่จิตตื่น เหตุการณ์ที่วานาไฮม์ไม่ใช่อุบัติเหตุหรือมีใครร่ายคำสาปเวทมนตร์ แต่เป็นเพราะ █████ พยายามเปลี่ยนพวกคุณให้กลายเป็น 'ข้อมูล' 


วาร์นเฮมเป็นดินแดนแห่งการพัฒนาตัวตนที่มีอยู่ สัมผัสได้ รับรู้ได้ว่ามันมีอยู่ตรงหน้า แต่ไม่ใช่ความจริงทั้งหมด มันคือดินแดนเสมือนจริงที่ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อสร้างโอกาสที่สองของชีวิต หากพวกคุณเชื่อในเรื่องโลกหลังความตายก็อาจทำความเข้าใจง่ายขึ้น ลองนึกภาพว่าที่วาร์นเฮมแห่งนี้เป็นอีกโลกของคุณ พวกคุณเดินทางมาที่นี่ด้วยความสมัครใจ เลือกที่อยู่อาศัย เลือกเผ่าพันธุ์ เลือกความสามารถ สร้างประวัติความเป็นมาที่แตกต่างกันและใช้ชีวิตในโลกใบใหม่อย่างสงบสุข แต่แล้ววันหนึ่งก็เกิดเหตุการณ์เลวร้ายบางอย่างขึ้นจนทำให้พวกคุณถูกตัดการเชื่อมต่อจากโลกดั้งเดิม พวกคุณกลับออกไปไม่ได้ ความทรงจำถูกปิดผนึกและถูกปรับเปลี่ยนให้เข้ากับดินแดนแห่งนี้ เตรียมกลายสภาพเป็นข้อมูลที่ไม่สามารถรักษาจิตนึกคิดไว้ได้อีก

 

ตัวฉันเป็นหนึ่งในผู้ที่ถูกส่งมาช่วยเหลือพวกคุณ แต่วาร์นเฮมนั้นกว้างใหญ่ไพศาล แถมก่อนหน้านี้พวกฉันก็ถูกตัดขาดการเชื่อมต่อจากโลกดั้งเดิมเช่นกัน ผู้ช่วยเหลือต่างถูกปรับเปลี่ยนความทรงจำและถูกบังคับให้ใช้ชีวิตในโลกนี้ กระทั่งมีบางคนความทรงจำเริ่มกลับคืนมา

█████ หรือที่เรียกกันว่า 'ฟาเวอร์' เป็นสิ่งที่คอยควบคุมโลกเสมือนจริงวาร์นเฮม เป็นเหมือนพระเจ้าที่ดูแลความเป็นไปทั้งหมด ทว่าวันหนึ่งมันเกิดความผิดปกติขึ้นและเริ่มมองว่าพวกเราเป็นสิ่งแปลกปลอม เพื่อรักษาเสถียรภาพชองดินแดนนี้มันจึงสร้างระบบกำจัดข้อมูลส่วนเกินออกมา *ตัวอักษรเริ่มโย้เย้ไปมาเขียนไม่เป็นคำ* ฉันเขียนถึงมันอย่างละเอียดไม่ได้ ไม่อย่างนั้นมันจะจับการเคลื่อนไหวพวกเราได้ ฉันรู้มาว่าตอนนี้ฟาเวอร์ได้สร้างระบบกำจัดข้อมูลส่วนเกินออกมาในรูปแบบกลุ่มคนชุดขาวทอง และกำลังตามไล่ล่าพวกคุณอยู่ เป็นไปได้ก็พยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้า ไม่อย่างนั้นถ้ามีการส่งข้อมูลไปยังฟาเวอร์ พวกเราจะหลบหนีได้ยากขึ้น

ก่อนหน้านี้ฉันไม่สามารถบอกความจริงแก่พวกคุณได้เพราะมันจะทำให้ข้อมูลทับซ้อน ฉันจึงต้องพยายามพาพวกคุณไปยังสถานที่ที่ผู้ช่วยเหลือคนอื่น ๆ ติดตั้ง...อ่า ฉันไม่แน่ใจว่าควรใช้คำไหนอธิบาย เอาเป็นว่ามันมีพื้นที่ปลอดภัยและสามารถหลบเลี่ยงการรับรู้ของฟาเวอร์ได้ระยะเวลาหนึ่ง เช่น โรงละครปกรณัมนภาลัย กับดันเจี้ยนหมอกลวงตา

พวกฉันอาศัยสถานที่เหล่านั้นในการปรับสภาพร่างกายโดยที่พวกคุณไม่รู้ตัว หลังจากนี้บางครั้งพวกคุณจะมีอาการคลื่นไส้ วิงเวียน ง่วงนอนบ่อยขึ้น แต่มันจะค่อย ๆ บรรเทาลง รวมถึงมีความทรงจำที่ยากจะอธิบายผุดขึ้นมาเป็นระยะ ไม่ว่าจะภาพบุคคล สถานที่ สิ่งของ เสียงพูดคุย บทสนทนาที่คุณมีส่วนร่วม แต่ไม่ต้องตกใจไป สิ่งเหล่านั้นเป็นความทรงจำที่แท้จริงของพวกคุณ เป็นความทรงจำที่เริ่มกลับคืนมา

พวกคุณจะเชื่อหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกคุณ แต่ฉันบอกได้ว่าไม่ว่าจะชีวิตในดินแดนนี้หรือโลกดั้งเดิมที่ยังไม่หวนคืน มันคือตัวคุณเองทั้งหมด วาร์นเฮมอาจเป็นดินแดนที่ไม่มีอยู่จริง แต่ในอีกแง่มุมหนึ่งมันก็เป็นส่วนหนึ่งของคุณ สถานที่ีที่คุณอาศัยอยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง ได้เติบโต ได้สร้างความทรงจำ ความคิด ประสบการณ์ มีสุข มีเศร้า มีเจ็บปวด สิ่งเหล่านั้นเป็นของจริงที่ไม่สามารถจำกัดความได้ด้วยข้อมูล 

ฉะนั้นคุณอย่าได้คิดว่าที่ผ่านมาคือภาพลวงตา มันไม่ใช่การหลอกลวง คุณยังเป็นคุณเสมอไม่ว่าจะอยู่ในสภาพไหน เป็นอิสระยากจะควบคุมกักขัง ไม่อย่างนั้นฟาเวอร์คงไม่หาทางกำจัดพวกเรามากขนาดนี้ พวกเราต่างก็เป็นสิ่งแปลกแยกจากข้อมูลที่เป็นระบบระเบียบ

ฉันหวังว่าพวกคุณจะก้าวผ่านช่วงเวลากอบกู้ความทรงจำกลับมาได้ มันจะทรมานมากในทีแรก เจ็บปวด สับสน ขัดแย้งความคิดความเชื่อ แต่เมื่อผ่านไปพวกคุณจะรับมือกับมันได้ พวกคุณแข็งแกร่งและมีไหวพริบ

 

หากคุณกังวลเรื่องตราประทับคอสมอสดำ มันเป็นกุญแจทางออกฉุกเฉินของวาร์นเฮม ให้เดาว่าทางออกอยู่ที่ไหน? ติ๊กต๊อก ๆ ๆ กางแผนที่ดูสิ ฉันพยายามพาพวกคุณมาอยู่ใกล้มันที่สุดแล้วนะ เพียงแต่ยังเข้าไปตอนนี้ไม่ได้เท่านั้น อ่ะ! ขอเตือนว่าอย่าพยายามเข้าไปด้วยตัวเอง ใจเย็นไว้  

ชิ้นส่วนศิลาทั้งหมดสามารถนำมาประกอบเข้าด้วยกันเพื่อสร้างพื้นที่หลบเลี่ยงการรับรู้ของฟาเวอร์ได้ชั่วคราว ก่อนเปิดใช้งานต้องเสริมพลังเวทเข้าไปเยอะ ๆ อาณาเขตไม่ใหญ่มากเทียบเท่าหมู่บ้านขนาดเล็ก แต่มันสามารถเคลื่อนย้ายได้ พวกคุณอาจต้องใช้มันสำหรับการเดินทางในวันข้างหน้า

จดหมายฉบับนี้จะไม่ใช่ฉบับสุดท้ายที่ฉันจะส่งถึง ไม่ต้องห่วง ฉันคิดว่าตัวเองมีเส้นทางรอด

พวกคุณสามารถพักอยู่ที่จอร์ก้าต่อไปได้ หรือเดินทางไปตามที่ต้องการได้ พยายามหลีกเลี่ยงพวกมือปราบเพราะพวกนั้นจะตามพวกคุณไปนับจากนี้ ยังไงก็ขอให้อยู่ใกล้เกาะเอสเปลลาเอาไว้แต่อย่าเพิ่งขึ้นเกาะ ไม่เกินสองเดือนหลังจากนี้จะมีจดหมายไปหา 

ขอให้ระวังตัว

ดีใจที่ได้พบพวกคุณ

ลงชื่อ มีอา

ปล. หากใครเก็บแพะได้ ช่วยเบามือกับมันหน่อยนะ

Blue Washed Wall

หลังจบภารกิจ

  • ตัวละครได้รับจดหมายจากผู้จัดการพิธีฝังศพ บอกว่ามันถูกซ่อนไว้ในชายเสื้อคลุมอย่างมิดชิด กระดาษเป็นแบบฉีกออกจากสมุดจดบันทึกทั่วไป เขียนด้วยลายมืออย่างเร่งรีบ สามารถตัดสินใจเชื่อ ทำตาม ไม่เชื่อ หรือเพิกเฉยได้ตามสะดวก

  • ตราประทับรูปดอกคอสมอสดำไม่จางหาย แต่ก็ไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงใด ๆ อาจต้องปกปิดหากต้องเดินทางไปต่างแดน

  • ทุกตัวละครจะถูกตามล่าจากกลุ่มคนชุดขาวที่เรียกตัวเองว่า 'มือปราบ' ในทางสตอรี่สามารถโรลเพลย์ต่อสู้ หลบหนี หลีกเลี่ยง หรือเลือกเส้นทางอื่น ๆ

  • ตัวละครสามารถเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ หรือเล่นโรลเพลย์ได้ตามสะดวก

  • สามารถแท็กสตาฟเพื่อโรลเพลย์ ต่อสู้ หรือสืบข่าวเรื่องทั่วไปได้

  • เดิมทีหลังจบอีเว้นท์ ตัวละครจะได้รับค่าสมรรถนะ 1 แต้ม แต่เนื่องจากมีผู้เล่นแอคทีฟอีเว้นท์น้อยกว่าที่คาดการณ์ ส่งผลกระทบต่อภาพรวมคอมมู ค่อนข้างลำบากในการแจกจ่ายสถานการณ์ของแต่ละกลุ่ม ไม่สามารถคาดเดาได้ว่ามีผู้เล่นท่านใดแอคทีฟหลังไมค์บ้าง หลังจากทำการพิจารณาแล้วสตาฟจึงขอเลื่อนการแจกแต้มไปเป็นอีเว้นท์ถัดไป

  • ระบบร้านค้าและระบบคราฟของจะเปิดใช้งานในเร็ว ๆ นี้

ยืนยันตัวละครครั้งที่ 1

  • ยืนยันตัวละคร และตอบแบบสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของคอมมู 

  • >>>ลิ๊งก์ยืนยันตัวละคร<<< 

  • สามารถแจ้งยืนยันตัวละครได้จนถึงวันที่ 10 มิถุนายน 2566 เวลา 23.59 น.

ระบบตัวตนดั้งเดิม

  • เนื่องจากเนื้อหาคอมมูในปัจจุบันที่ดำเนินไปในรูปแบบโลกคู่ขนานโดยคงสภาพตัวตนดั้งเดิม ทำให้ตัวละครทุกคนจะมีประวัติเสริมจากเดิมเล็กน้อย แม้จะไม่ได้มีการเล่นในโลกดั้งเดิม แต่เพื่อให้มีข้อมูลรองรับความทรงจำระหว่างที่ยังอยู่ในวาร์นเฮม

  • สามารถสอบถามเพิ่มเติมได้ทาง DM

  • ตัวอย่าง

    • ตัวละครจะค่อย ๆ จำได้ว่าก่อนหน้านี้ตัวเองเคยทำอะไรมาก่อน หรือควรแสดงออกอย่างไรต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

    • เพื่อใช้ในการโรลเพลย์ตามเหตุการณ์ต่าง ๆ เช่น เผลอพูดถึงสิ่งอำนวยความสะดวกที่ไม่มีอยู่ในวาร์นเฮม เผลอจำได้ว่าเคยติดหนี้ใครไว้ หรือเผลอจำได้ว่าเคยออกเดทกับใครในนี้มาก่อน

    • อาจทำให้ตัวละครมีความทรงจำทับซ้อนมากเกินไป จนเลือกจะไม่เชื่ออะไรเลย และอาจต้องอาศัยยารักษาอาการทางประสาท

  • ผู้เล่นสามารถติดต่อระบบเพื่อขอรับ 'ตำแหน่งหน้าที่การงาน' ที่เหมาะสมของตัวละครในโลกดั้งเดิมได้ทาง DM

    • ระบบมีข้อมูลภายในแจ้งให้ทราบ และจะคำนวนพื้นฐานอาชีพให้โดยอ้างอิงจาก Traits ของตัวละคร​

    • ทั้งนี้ทั้งนั้นผู้เล่นสามารถตัดสินใจได้ตามสะดวก

  • สามารถปรึกษา สอบถาม คาดเดาความเป็นไปได้ของการเล่นได้ตลอดเวลา

  • ไม่อนุญาตให้มีอาชีพที่นอกเหนือจากที่ระบบเสนอให้เลือก เว้นแต่จะเป็นอาชีพเสริม

©2023 FAVR Community. Proudly created with Wix.com

By coffee and passion for slowlife community

bottom of page