​

ป่าเอลฟ์

ดินแดนลึกลับที่ไม่มีเส้นทางเข้าออกอย่างชัดเจน ลึกเข้าไปในป่ามีสิ่งก่อสร้างอันน่าวิจิตร สถาปัตยกรรมงดงาม งานแกะสลักประณีต ละเอียดลออ และอ่อนช้อยด้วยความเคารพต่อธรรมชาติ แสงอาทิตย์ส่องผ่านแมกไม้เปล่งประกายสีทองขาว เมืองลับแลเป็นที่อยู่อาศัยของเหล่าเอลฟ์ ผู้ใกล้ชิดกับธรรมชาติมากที่สุด บรรยากาศภายในสงบ เชื่องช้า ราวกับแยกตัวออกจากช่วงเวลาโลกภายนอก

​

ว่ากันว่าเคยมีมนุษย์หลงเข้าไปด้วยการเดินป่าที่มอร์ก้า แต่พอส่งคนไปสำรวจเพิ่มเติมกลับไม่พบทางเข้าแต่อย่างใด อย่างไรก็ตามป่าเอลฟ์นั้นมีอยู่จริง และเอลฟ์ก็ออกมาใช้ชีวิตในเมืองเช่นเดียวกัน สำหรับเผ่าพันธุ์ที่มีความระมัดระวังตัวสูง การจะให้เอลฟ์ระบุทางเข้าดินแดนเลยคงเป็นไปได้ยาก เว้นแต่จะให้เอลฟ์พาข้าไป ซึ่งก็ยากพอ ๆ กัน

สถานภาพทางการเมืองระหว่างเมือง / ทวีป

ตั้งแต่อดีตคากราเซียเป็นดินแดนพบเจอกับภัยธรรมชาติน้อยมาก ดินแดนส่วนมากรายล้อมไปด้วยป่า วิถีชีวิตหลากหลาย บางที่อยู่อาศัยของชาวเมืองเป็นบ้านบนต้นไม้ สร้างกลืนไปกับธรรมชาติ เมืองและหมู่บ้านกระจายกันออกไปไม่ค่อยมีสิ่งปลูกสร้างหนาแน่น บ้านแต่ละหลังค่อนข้างจะห่างกันพอสมควร สภาพอากาศร้อนชื้น มีหิมะทางตอนใต้ ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ และด้วยความสมบูรณ์เหล่านั้นจึงทำให้คากราเซียยึดตัวเองเป็นจุดศูนย์กลาง ให้ความสำคัญแก่การศึกษาเวทมนตร์มากกว่าการสร้างพันธมิตร มีเหตุให้ขัดแย้งกับทวีปอื่นอยู่เสมอ โดยเฉพาะวาธาร์นอฟและรังการ์เวลลิร์

​

คากราเซียมีการปกครองแบบ 'กึ่ง' ประชาธิปไตย ประชาชนมีส่วนร่วมในการปกครองของตนเอง เช่น การออกเสียงประชามติ การเสนอถอดถอน การเลือกตัวแทนเข้าไปทำหน้าที่บริหารบ้านเมืองแทนตน ซึ่งจะมีการเลือกตั้งในทุก ๆ 4 ปี ผู้ดำรงตำแหน่งที่มาจากการเลือกตั้งจะได้อำนาจบริหารของรัฐบาลกลาง

​

แม้ว่าจะมีระบบการปกครองคล้ายกับที่คาร์เวน แต่ผู้คนส่วนใหญ่ทราบดีว่าอำนาจทั้งหลายจะวนเวียนอยู่ภายใต้ผู้วิเศษสูงสุด หนึ่งคนหมดอำนาจก็ส่งคนต่อไปขึ้นมาแทน โดยที่ระบบการปกครองยังคงเป็นอย่างเดิม ประชาชนสามารถคัดค้านได้ แต่ต้องมั่นใจว่าตัวเองมีความสามารถมากพอ และเพราะปัจจุบันเหล่าผู้วิเศษยังบริหารบ้านเมืองได้โดยไม่มีปัญหาร้ายแรง แม้จะไม่สมบูรณ์แต่ก็ถือว่าเป็นที่ยอมรับกันได้

​

ส่วนเรื่องความขัดแย้งนั้นเกิดขึ้นภายในกลุ่มผู้วิเศษ การแย่งผลงาน สงครามเย็น การคิดค้นเวทมนตร์และใ้ช้งานเพื่อประโยชน์ตนเอง ตราบใดที่ไม่เกิดเหตุเนืองเลือดทั่วทั้งเมือง การทะเลาะเบาะแว้งเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่จำเป็นต้องให้ความสนใจ

​

ความสัมพันธ์กับวาร์ธานอฟเป็นแบบมิตรและศัตรูในเวลาเดียวกัน เนื่องจากหมดยุคสงครามระหว่างทวีปแล้ว จึงทำได้แค่กดดันทางเศรษฐกิจ หรือแย่งชิงแหล่งค้าขายทรัพยากรใหม่ กับคาร์เวนเป็นไปอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย แบ่งปันทรัพยากร ค้าขาย แต่ไม่ถึงขั้นยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือโดยไม่บอกกล่าว แต่กับรังการ์เวลลิร์นั้นเรียกได้ว่า ปฏิเสธความช่วยเหลือ รังการ์เวลลิร์อาจนำมาซึ่งคำสาปที่แก้ไขไม่ได้หรือเป็นต้นเหตุของโรคระบาด ด้วยงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการคงอยู่ของผีดิบ การกระจายของเชื้อโรคที่เกิดขึ้นจากการกินอยู่โดยไร้สุขอนามัย แม้ว่าจะเป็นการสรุปผลจากฝ่ายเดียว แต่ด้วยความเชื่อ อคติ ทำให้ผู้คนส่วนใหญ่ไม่ต้อนรับประชาชนจากรังการ์เวลลิร์ โดยเฉพาะเผ่าเอลฟ์ที่แทบเกลียดเหล่าผีดิบ เหตุจากการตายแล้วฟื้น เป็นการฝืนและไม่เคารพธรรมชาติอย่างร้ายแรง

​

​

มุมมองเกี่ยวกับการใช้ชีวิต

คากราเซียเป็นดินแดนที่เคารพในความรู้และสิ่งที่พิสูจน์ได้ มากกว่าความเชื่อที่จับต้องไม่ได้ การที่สิ่งมีชีวิตหนึ่งเกิดมามันเริ่มจากความว่างเปล่า เมื่อสิ้นสุดอายุขัยก็ต้องกลับไปยังความว่างเปล่า วิญญาณเป็นสิ่งที่มีอยู่จริงหรือเป็นแค่กระแสพลังเวทที่สร้างจากจินตนาการผู้ใช้เท่านั้น? ด้วยความที่ความรู้ยังไม่แพร่หลายไปทั่วดินแดนทำให้มีประชาชนจำนวนมากที่มีความเชื่อในเรื่องของเทพเจ้า การที่ผู้คนสามารถใช้เวทมนตร์ได้ก็เป็นอีกหนึ่งข้อสงสัยว่ามันเกิดขึ้นจากอะไร การที่ใครบางคนมีสิ่งที่เรียกว่า 'คอร์' การที่ใครบางคนใช้เวทมนตร์ได้ ขณะเดียวกันก็มีหลายคนที่ใช้เวทมนตร์ไม่ได้ ความสงสัยเหล่านั้นทำให้เกิด 'กิลด์ผู้วิเศษ' ผู้คนเหล่านั้นอาจยินดีที่ตัวเองสามารถใช้เวทมนตร์ได้ แสวงหาอำนาจ หรือมีความตั้งใจจะหาคำตอบของปริศนาที่ยิ่งใหญ่ในวาร์นเฮม

​

แม้จะใช้ชีวิตในคนละเส้นทาง แต่ด้วยทัศนคติโดยรวมของคากราเซีย ทำให้ผู้คนยึดถือความเป็นจริงมากกว่า

​

ในเรื่องความรัก ต้องบอกเลยว่าคากราเซียยังไม่เปิดกว้างในเรื่องเพศและความต่างของเผ่าพันธุ์สักเท่าไหร่ เหล่าผู้วิเศษและนักปกครองมักถือปฏิบัติตามจารีตประเพณีที่ต้องการบุตรสืบเชื้อสาย มีธรรมเนียนดูตัวก่อนคบหาในทุกชนชั้น และชาวคากราเซียส่วนใหญ่ยึดถือความรักหนึ่งเดียวเป็นปกติ ส่วนการแต่งงานนิยมจัดงานรื่นเริงยิ่งใหญ่ ส่งคำเชิญสู่คนสำคัญ อนึ่งอาศัยงานเลี้ยงในการแลกเปลี่ยนความรู้ที่เป็นประโยชน์และแสดงอำนาจ อย่างไรก็ตามในปัจจุบันบางพื้นที่เริ่มเปิดกว้างในเรื่องเพศบ้างแล้ว อาจมีถูกมองหรือถูกพูดถึงบ้าง แต่ไม่ถึงขั้นจับมาเผาไฟ

​

ในเรื่องโลกหลังความตายนั้นชาวคากราเซียมักเชื่อตามสิ่งที่ตนเองยึดเหนี่ยว มีความเคารพต่อธรรมชาติ เชื่อในเรื่องการคืนชีวิตสู่ผืนดิน แม้จะเป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยความรู้และงานวิจัย แต่ผู้คนที่ไม่ทราบอะไรเลยก็มี 

​

​

อาหารประจำทวีป